En hoe is het afgelopen? 

woensdag, 30 jul 2003 14:22

Inmiddels is het bijna twee maanden na het laatste blogbericht. De pups zijn al naar hun nieuwe thuisjes toe en Akyra geniet weer van haar rust. Een nieuw huis, zeven (nu zes) andere fretten en nog eens pups zijn niet niets voor een fret. Toch heeft ze het fantastisch gedaan als moeder en fret. 

Wat is er allemaal gebeurd dan?
De pups zijn groter geworden en werden steeds meer fret. Ze wilden ook met alles spelen wat bewoog, dus ook met Akyra. Zij begon ze soms wel zat te worden, maar haar moederplicht bleef roepen en ze bleef de pups trouw verzorgen. Ook als ze voor de zoveelste keer aankwamen met vieze bekjes of iets engs zagen en zich achter moeder verschuilden. Zodra Akyra de pups hoorde piepen, kwam ze snel aangerend om polshoogte te nemen. Ze deinste er ook niet voor terug om elke aanvaller aan te vallen. Of dit nu een fret was of een voet die per ongeluk op een pupje was gaan staan..

Helaas kon ze een keer niet voorkomen dat er een ongeluk gebeurde. Ik was de kooi van de pups aan het verschonen en had de bovenkant van de kooi even op het bed gezet met de pups er in. Stiekem was Fosco toen het bed opgeslopen. Een nieuwsgierig pupje stak toen net haar neusje door de tralies om te kijken wat daar langs liep. Een verkeerde beslissing! Fosco greep zijn kans en zette zijn hoektanden vast in haar neus. Het pupje begon meteen te krijsen, maar Fosco liet niet los. Ik heb Fosco toen weg moeten slaan ongeveer en meteen het pupje gepakt. Het beestje zat helemaal te trillen en het bloed droop uit haar neus. Bang dat ze niet meer zou kunnen ademen, belde ik een dierenarts zijn bed uit. Hij zei dat het geen spoed was en dat ik vanmorgen kon langskomen. Ik zag dat het pupje toen nog wel kon ademen gelukkig. Ze had pijn en ademde door haar bekje. Haar neusje was letterlijk in tweeen gebeten. Ik kon er ook doorheen kijken. 

Het bleek een wildkleur dametje te zijn die gestraft was voor haar nieuwsgierigheid. Ik ben die morgen nog met (wel wat minder) spoed naar een dierenarts gegaan in de buurt. Hij bekeek het pupje, She, eens goed en besloot dat het toch beter was om haar te opereren. De neus is voor een fret toch erg belangrijk. Ik heb She daar achter gelaten en ben thuis gaan duimen. She was net vijf weken en dan al geopereerd worden, dat is toch een risico. 

's Middags kon ik haar ophalen en alles was gelukkig goed gegaan. She had drie hechtingen in haar neusje die er met het kleinste draad en uiterste precisie ingezet waren. Maar ze leefde nog en begon alweer te piepen. Snel terug naar mama dus!

Image
Hier zijn de hechtingen in haar neusje nog te zien. De hechtingen mochten er na tien dagen uit. Het neusje bleek echt super genezen te zijn. Trots heeft de dierenarts haar aan zijn collega's laten zien. Ze niest nu alleen zo nu en dan, maar daar kan ze mee leven. Dat wordt ook al minder.

De pups begonnen ook veel meer rond te lopen en te spelen sinds de oogjes open waren. Akyra liet ze ook lekker gaan. Zij vond het wel lekker dat het weer rustiger werd. De pups dronken steeds minder bij haar en aten steeds zelfstandiger. Akyra had na een tijdje ook nog maar twee 'werkende' tepels (in plaats van zeven).

Op 28 juni waren de pups acht weken. De leeftijd hadden ze nu om hun pootjes te strekken (fretten hebben immers geen vleugels) en de wijde wereld in te trekken. Op elk pupje stond een eigenaar te wachten en te trappelen om het diertje te gaan voorzien van aandacht, in ruil voor uitgegraven planten en 'ongelukjes'in de hoeken. 

Akasha, een wildkleur dametje, sloeg als eerste haar vleugels uit. Cindy, haar nieuwe baasje en Zoe, een fretvriendinnetje van een week ouder, zaten al op haar te wachten. Zij kwamen hierheen gereden om dit kleine meisje op te halen. Het gaat allemaal goed met Akasha. Samen met haar nieuwe vriendinnetje maakt ze een huishouden onveilig :)

De dag erna vertrokken Enkil en Atréju naar hun nieuwe baasje. Zij zouden gaan samenwonen met Isis, mijn oude fretvriendinnetje. Helaas bleek het uiteindelijk toch wat te druk met twee frettenpups, voor zowel Isis als voor Anke. Anke heeft toch besloten dat het misschien beter zou zijn om voor Atréju een thuisje te zoeken waar hij helemaal tot zijn recht kan komen. Dat thuisje hebben we gevonden. Atréju woont nu met allemaal andere grote manfretten waarbij het heerlijk vindt, om ze uit te dagen.

Het was nu tijd om te vertrekken voor Puk en Kiki. Zij gingen met Carlien en Freek mee. Daar stond de kooi al klaar voor ze en ook de nieuwe baasjes stonden te trappelen.

Als laatste gingen Sket en Nesty naar hun nieuwe thuis. Ze werden opgehaald door Suzanne en Koert (en de zus ervan). Zij hadden al twee fretten en hun frettengroep zou dus verdubbelen. Het laatste nieuws is dat het allemaal goed gaat. Een fret vond de nieuwe pups in het begin doodeng, maar ziet ze nu ook al speelkameraadjes.

En zo bleef ik achter met Akyra en She. Hoewel She haar speelkameraadjes soms nog wel mist, is het wel weer lekker rustig. En She heeft Akyra leren spelen. Akyra had nog niet gespeeld sinds ze hier is. She wilde wel heel graag spelen, maar de andere fretten zijn nog te eng. Dus dan maar met moeder.

En zo blijven er nog acht fretten over. Akyra en She en dan nog de zes andere monsters. Dus rustig zal het hier voorlopig niet zijn! 

She (wildkleur vrouw)
Image

Enkil (wildkleur man - Anke)
Image

Sket (wildkleur witvoet man - Susanne)
Image

Nesty (wildkleur witvoet vrouw - Susanne)
Image

Puk - wildkleur man (Carlien)
Image

Kiki (wildkleur witvoet dame - Carlien)
Image

Akasha (wildkleur vrouw - Cindy)
Image

Boyca - wildkleur witvoet man (Monique)
Image


Kleine pupjes worden groot.. 

zondag, 03 aug 2003 17:04

En moeten opgevoed worden. Zeker nu Puk en Kiki hier logeren. Drie pups en een moedertje moeten opgevoed worden. Regelmatig klinken hier dit soort klanken: 
Nee! Een teen is niet om in te bijten! 
Nee! Mijn handen mag je niet meenemen onder het bed!
Nee! De planten mag je niet uitgraven!
Nee! Niet met andere fretten door de kamer slepen!
Nee! Blijf van mijn dweil af!

De pupjes moeten nog van alles leren. Eerst maar de basisbeginselen (niet in voeten bijten, op de bak schijten enz). Wat de pups (en Akyra) ook nog moeten leren, is een beetje gewend te raken aan het tuigje. Dat kan altijd handig zijn bij een bezoek aan de dierenarts of op een frettendag. Vandaag dus maar de tuigjes omgebonden bij de pups. Gewoon tijdens het spelen. Dan kunnen ze er vast een beetje aan wennen. Leuk zullen ze het toch nooit vinden.

Image

Over mij

Over mij

Nieuwsgierig wie er achter deze website zit? Klik dan op de foto!

Frettenfoto's

Fotos

Wat foto's, omdat een fret nu eenmaal fascinerend is om naar te kijken.

Colofon

Over deze website

In deze colofon vind je meer informatie over de website.

Zoeken

Contact

Het kan zomaar gebeuren dat je de behoefte voelt om contact met mij op te nemen. Geen nood, daar is een oplossing voor!

Klik hier voor het contactformulier